Gmach Parlamentu
W październiku 1834 r. pożar strawił dawny londyński pałac Westminsterski. Konieczność budowy nowego pałacu dała w sposobność wzniesienia dzieła o charakterze narodowym - gmachu, który zawierałby w sobie współczesne zainteresowanie gotykiem jako prawdziwie narodowym stylem. Konkurs, którego warunkiem było wykorzystanie elżbietańskiego lub gotyckiego stylu, stanowiącego odniesienie do średniowiecznych źródeł systemu parlamentarnego, wygrał w 1836 r. Sir Charles Barry. Barry zaprosił do współpracy A.W.N. Pugina, którego wiedza o architekturze gotyckiej i biegłość w rysunku w dużym stopniu zadecydowały o wygranej. Projekt Barryego przewidywał połączenie zasadniczo odmiennych funkcji kompleksu instytucji z zachowanym średniowiecznym Wielkim Holem. Zwarty rzut, rozrzeźbiona bryła i precyzyjnie zakomponowana asymetria pozostają w symbiozie z nadrzecznym położeniem i przylegającymi średniowiecznymi wieżami opactwa Westminsterskiego. Gmach ten jest pomnikiem wiktoriańskiej myśli estetycznej.