Angkor Wat

Miasto Angkor w Kambodży, uprzednio pełniące rolę stolicy królestwa Khmerów (IX-XIII w.), zostało porzucone na pastwę dżungli. Świątynia Angkor Wat zajmuje tylko fragment rozległego terenu, rozciągającego się na długości 50 kilometrów na osi wschód-zachód. Świątynię, zbudowaną na trzech rozległych platformach i otoczoną sztuczną fosą, o układzie symetrycznym na kolejnych kondygnacjach z czterema narożnymi wieżami, wieńczy centralna wieża o wysokości 65 m. Długie portyki łączą wieże na trzech poziomach koncentrycznymi galeriami o liniach prostych. Górujące nad otoczeniem wieże symbolizują pięć szczytów świętej góry Meru; są górskim mieszkaniem bóstw, a także wyrazem kultu przodków. Pochodzące z tego terenu fragmenty rzeźb oraz kopie fragmentów budynków eksponowano na wystawie paryskiej w 1867 r., sygnalizując istnienie wielkiej, nieznanej cywilizacji, zdolnej konkurować swym wyrafinowaniem z osiągnięciami architektury klasycznej i gotyckiej Europy Zachodniej.